|
De Britse kabel-internetprovider Telewest kwam op de zwarte lijst van spammers terecht. Als gevolg werd alle e-mail van de klanten als spam beschouwd, en tegengehouden. De organisatie die de "blacklist" opstelt, doet dat op basis van onderzoek van e-mail verkeer. Als er van een netwerk plots veel spam komt, wordt de uitbater van dat netwerk als spammer beschouwd of als besmet, en wordt zijn netwerk op de zwarte lijst gezet, en daarmee gedeeltelijk afgesloten van het internet. Veel computersystemen nemen namelijk automatisch die zwarte lijst over en sluiten de daarin opgenomen computers buiten. In dit geval werd daarmee dus een hele provider buitengesloten, en alle klanten van die provider. Dat er veel besmet verkeer van de provider kwam, lag niet aan het computersysteem van de provider zelf, dat was niet besmet. Het waren de klanten die zo massaal besmet waren dat er een golf van verdacht verkeer ontstond vanuit de provider. Niet-besmette klanten, Mac en Linux gebruikers, werden dus de dupe van de besmette Windows gebruikers. Volgens de commerciele logica zouden risicogebruikers meer moeten betalen, of Mac en Linux gebruikers korting moeten krijgen. MSD Capital Deze keer is de MS in MSD geen afkorting van Microsoft. Michael S. Dell is de naam waar deze investeringsfirma het vermogen van beheerd en naar genoemd is. Onlangs namen ze een belangrijke financiele beslissing waarbij ze inzetten op aandelen van Red Hat. Mogelijk zijn het financiele beheerders die de beslissing namen, en niet Michael Dell zelf. Op consumententoestellen heeft Dell nooit veel moeite gedaan om Linux te verkopen, integendeel. Nederland durft De Nederlandse academische wereld is naar buiten gekomen met hun Digitaal Netwerk van publiek toegankelijke kennis. Om het internationaal te houden gebruiken ze de naam DARE : Digital Academic REpositories, en de website www.darenet.nl In tegenstelling tot de stroming waarbij wetenschappelijke kennis geheim gehouden wordt, en in dure exclusieve wetenschappelijke publicaties terechtkomt, proberen ze te focussen op het delen van academische informatie. De website geeft toegang tot de Nederlandse wetenschappelijke onderzoeksresultaten in digitale vorm. Er werden 40.000 digitale bestanden als teksten, beeld- en multimidiamateriaal bijeengebracht uit zestien verschillende instellingen. Een onderdeel van de website bevat een selectie van kennis onder de rubrieknaam "Keur". Er was sinds de start eergisteren zoveel interesse dat de webserver de aanvragen nog nauwelijks kon verwerken, en soms tijdelijk onbereikbaar was. |
Bij een enquete op een computerwebsite werden de gebruikers ondervraagd naar de voordelen van Open Source software. Mogelijkheden waren: Goedkoper, minder afhankelijk van leverancier, beter aanpasbaar, veiliger, en geen. De veiligheid en het feit dat de software gratis kan gedownload worden halen in de pers het meest de aandacht. De gebruikers hebben echter een andere prioriteit: bijna de helft noemde de onafhangelijk van de leverancier het belangrijkste voordeel, daarna volgde pas de lage kost, kort gevolgd door de aanpasbaarheid. Het is interessant om deze resultaten te vergelijken met de strategie die grote softwarebedrijven kiezen tegen Open Source software. Soms proberen ze te benadrukken dat ze goedkoper zijn dan Open Source software. Niemand die het gelooft en bovendien weggesmeten geld blijkt nu. Soms verstevigen ze de greep op hun klanten door een verder doorgedreven vendor-lock-in beleid en valse "open" beweringen. Zo spelen ze de uittocht verder in de kaart. (http://www.computereconomics.com/article.cfm?id=1043) Robot-voortplanting BBC brengt een artikel over Amerikaanse onderzoekers die een techniek hebben ontwikkeld bij materiele voorwerpen die erg aan voortplanting doet denken. De "replicatie" is geprogrammeerd in een soort zeer eenvoudige robot, bestaande uit basisbouwstenen. De bouwstenen zijn plastieken blokjes, die in een schuin doorsneevlak een draaischarnier hebben met een klein electromotortje, en op de vlakken kleine electromagneten. In de blokjes zit een computerchip, en op de buitenzijde een aantal contactpunten, langs waar ze informatie kunnen uitwisselen. De blokjes worden verspreid in een vlak, en beginnen zich zelf te organiseren in een bepaalde vorm. Door beweging zoeken ze elkaars raakpunten op, hechten magnetisch aan elkaar, en komen zo tot een zelf georganiseerd soort constructie. Een blokje kan weinig meer dan zijn eigen scharnier draaien. Door de blokjes te combineren krijg je een soort robot-arm, die enorm beweeglijk is. Een romp of een hoofd heeft de robot niet nodig, de energie en de intelligentie zit verspreid in de blokjes zelf. Bovendien kunnen ze informatie doorgeven; een blokje dat het bouwschema van de arm bevat, kan het via de contactpunten doorgeven aan de andere blokjes. Het doorgeven van het eigen bouwschema doet denken aan de DNA werkwijze. Op de site is een filmpje te zien van een toren van die blokjes die omvalt, en de daaropvolgende bewegingen die de blokjes uitvoeren om terug tot een torenopstelling te komen. Als toepassingen wordt gedacht aan zelf-reparerende robots, en als de lijn wordt doorgetrokken kan men van een groot aantal bouwblokken als grondstof robots andere robots laten maken. Hiermee is dus niet-biologische replicatie mogelijk. Een robotje bestaande uit 3 blokken, en aan een kant een bron van nieuwe blokjes, de zogenaamde voederplaats, kan in minder dan een minuut tijd een nieuwe 3-bloks robot in elkaar zetten, die op zijn beurt ook weer hetzelfde kan. (http://news.bbc.co.uk/1/hi/sci/tech/4538547.stm) . . |