 |
 |
 |
 |
 |
Studio: 03/ 232.30.30 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
| Monday | Tuesday | Wednesday | Thursday | Friday | Saturday | Sunday | A - - - Z |
|
|
|
|
|
Studio: 03/ 232.30.30 |
|
|
|
|
|
|
Too Many Sharks in the Harbour,
|
"All I can see are the big fishes eating up the small ones" Vroeger lag dit dok vol dikbuikige walvissen, die dieper lagen naargelang ze meer geladen waren. Ze lagen zij aan zij, hun ronde vormen en donkere kleuren straalden rust uit. Maar de walvissen hebben nu plaats geruimd voor haaien. Met hun scherpe rugvinnen en agressieve kleuren palmen ze langzaam het dok in. Niet echt een verassing: er is immers vers vlees uitgeworpen. Het stadsbestuur heeft gekozen om van deze buurt een exclusieve jachthaven te maken. Herbestemming. Niet echt hoe een aantal kunstenaars dat zagen. Zij deden, al dan niet georganiseerd, al jaren hun best om van de buurt een kunstenaars-eilandje te maken. Maar eigenlijk hadden ze het moeten weten. Je kan niet om de werkelijkheid heen. Om de geschiedenis daarentegen wel. Het havenbedrijf, dat in een tippex-wit gebouw zit, en uitzicht heeft over de nieuwe jachthaven, is een retouche van de voormalige koninklijke pakhuizen. Prachtig gebouw was dat, door velen slechts gekend als een anonieme donkerrode muur aan de Italielei. Binnen de muren zag je echter een reeks evenwijdig opgetrokken gebouwen die een stukje geschiedenis van de Antwerpse haven vertelden. Buiten weerspiegelt het water van het Willemdok en het Bonapartedok zelfs Belgische geschiedenis tot ver in het heden. Het vele hergebruik van bestaande pakhuizen rond deze dokken bewijst dat ze er geschikt voor zijn, en de lokatie was goud waard. Maar wie wordt graag herinnerd aan koloniale geschiedenis? Mat Wigeres. Portival 2000 ("Ontdek uw haven", 27/05/2000) Titel-citaten: Bim Sherman, uit "Many Sharks in the Harbour" |
