| Monday | Tuesday | Wednesday | Thursday | Friday | Saturday | Sunday | A - - - Z |
| Studio: 03/ 232.30.30 |
Hof ter Lo, 26/05/2000
Bim Sherman,
|
Too Many Sharks in the BunkerPanic productions (NL) moet serieus aan de organisatie sleutelen. Hopelijk hebben ze begrepen dat de Antwerpenaar niet van warm bier houdt, en ook niet van warm spuitwater. Het avondvullend programma kunnen we wel apprecieren, net als de discobar "King Shiloh Soundsystem", met hun typische, zelfgebouwde luidsprekertorens. Terwijl de geluidmensen zich eerst druk maakten dat voor de pickup stroom werd afgenomen bij hen, hadden ze later de handen vol met het afstellen van de klank, wat hen nooit echt goed lukte. De lichtman deed er dan nog een schepje bovenop door vooral het licht op zichzelf te doen schijnen. Heel het optreden door slaagde hij erin de sfeer in de zaal te breken door twee witte lichtcombinaties, die niet zouden misstaan in een voetbalstadion, op het publiek te richten. Daardoor konden de muzikanten het publiek wel zien, maar of ze daar veel boodschap aan hadden blijft de vraag. Bij andere optredens wordt de reaktie van het publiek wel eens benadrukt door met een witte volgspot over het publiek te glijden. De dienstdoende lichtman wist er hier dus niets beter op te vinden dan de publieksreaktie in de kiem te smoren door de mensen minutenlang met blindheid te slaan. Het voorprogramma moet altijd een beetje slecht zijn om de hoofdact beter uit de verf te laten komen, en ook de zanger van dit voorprogramma slaagde daar zeer goed in, onder meer door totale overacting. De muziek klonk als spacecake die nog niet gebakken is. Abominabel afgestelde geluidsinstallatie stoorde enorm, feedback alsof onze eigen Pierre Elitaire de mix zou gedaan hebben. De stem van Bim Sherman kon dat niet helemaal goedmaken en werd dan ook regelmatig door de feedback weggefloten. Hij stond op het podium met een groep die uit meer vrouwen dan mannen bestond. In tegenstelling van wat we gewend zijn van Reggae optredens in Hof ter Lo, speelde Bim Sherman een waardig lange set. Daarin onder meer "Rock Crys Out", "Over the Rainbow", en "Many Sharks in the Harbour". Het eerste wat Twinkle Brother 1 deed toen hij op het podium kwam, was dan ook de geluidsman aanwijzingen geven, waarschijnlijk stonden de monitors veel te luid. Van the Twinkle Brothers kon ik de Sister nog wel apprecieren. Geen bakvis, deze sister, eerder een goudvis met het blinkende pakje aan, waarmee ze over het podium kronkelde. Helaas liep de show helemaal uit de hand
toen de rookmachine in werking schoot, en van geen ophouden
wist. De hele
groep werd in rook gehuld, en smeekte om ermee te stoppen. "We don't want
this smoke thing. Only the Ganja smoke". Niet echt een groot verschil,
want de rest van de "Brothers" set ging helemaal de mist in door de clichematige
podiumshow en de slechte muziek die technisch goed gespeeld werd. Weg wezen
dus!
Mat Wigeres. |